dmcpost

ผลการศึกษาพบว่า ในปี 2557 มีเด็กชายที่เป็นโรคอ้วน 17% เพิ่มขึ้นจาก 1% ในปี 2528 ขณะที่สัดส่วนของเด็กหญิงที่เป็นโรคอ้วนเพิ่มขึ้นเป็น 9% ส่วนเด็กชายที่มีน้ำหนักตัวเกินเพิ่มขึ้นจาก 0.7% มาอยู่ที่ 16.4% ขณะที่เด็กหญิงเพิ่มขึ้นจาก 1.5% มาอยู่ที่เกือบ 14%

นักวิจัยชี้ว่า ปัญหานี้เป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทางด้านสังคมเศรษฐกิจ และวิถีการกินในจีน ส่งผลให้ผู้คนเปลี่ยนจากการทานอาหารแบบดั้งเดิมของจีนไปทานอาหารที่อุดมไปด้วยไขมัน ให้พลังงานสูง และมีเส้นใยอาหารต่ำ

นอกจากนี้การที่เด็กชายมีแนวโน้มจะเป็นโรคอ้วนและมีปัญหาน้ำหนักเกินมากกว่าเด็กหญิง น่าจะมาจากการที่ชาวจีนมีค่านิยมมีบุตรชายมากกว่าบุตรสาว โดยเฉพาะในพื้นที่แถบชนบท ส่งผลให้เด็กผู้ชายได้รับการเลี้ยงดูที่ดีกว่า ซึ่งนักวิจัยแนะนำการแก้ปัญหาโรคอ้วนในเยาวชนจีนด้วยวิธีการต่าง ๆ อาทิ การเฝ้าติดตามสุขภาพเป็นระยะ การให้ความรู้และคำแนะนำเรื่องโภชนาการ การออกกำลังกาย และพฤติกรรมการทานอาหารที่ดีต่อสุขภาพ

ศาสตราจารย์มาจิด เอซเซท ผู้นำการวิจัยชี้ว่า โรคอ้วนกำลังเป็น “โรคระบาดที่รุนแรง” ของโลก และขอให้รัฐบาลของประเทศต่าง ๆ หาทางแก้ไข ทั้งนี้ จากสถิติที่เก็บจากทั้งหมด 186ประเทศ พบว่าสถิติของคนเป็นโรคอ้วนเพิ่มสูงขึ้นจาก 105 ล้านคน ในปี 2518 เป็น 641 ล้านคนในปี 2557 ขณะที่สถิติของผู้มีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์มาตรการเพิ่มขึ้นจาก 330 ล้าน เป็น 462 ล้านคนในช่วงระยะเวลาเดียวกัน แต่ถึงกระนั้นจะเห็นได้ว่า สถิติคนเป็นโรคอ้วนสูงกว่าคนโรคผอมอย่างเห็นได้ชัด

รายงานวิจัยพบด้วยว่า ประเทศที่มีคนเป็นโรคอ้วนสูงที่สุดคือที่ประเทศจีน ตามมาด้วยสหรัฐฯ โดยในจีนนั้นมีผู้ที่ถือว่าน้ำหนักเกินมาตรฐานรวม 89.6 ล้านคน ส่วนที่สหรัฐฯมี 87.8 ล้านคน และประมาณหนึ่งในห้าของคนเป็นโรคอ้วน 118 ล้านคน อาศัยอยู่ในประเทศที่มีรายได้สูงและใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลัก นั่นคือ ออสเตรเลีย แคนาดา สาธารณรัฐไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ สหราชอาณาจักรและสหรัฐฯ

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จากรายงานของเจน ดรีพเปอร์ ผู้สื่อข่าวบีบีซีค่ะ

One You ถือเป็นโครงการสาธารณสุขระดับชาติโครงการแรกของอังกฤษที่เจาะจงกลุ่มเป้าหมายในวัยนี้ โดยข้อมูลล่าสุดพบว่า กว่า 2 ใน 5 ของผู้มีอายุ 45-64 ปีต้องทนทุกข์กับปัญหาความเจ็บป่วยและความพิการ

3 ใน 4 ของผู้ชาย และ 2 ใน 3 ของผู้หญิงวัยนี้ เป็นผู้มีน้ำหนักตัวเกินหรือเป็นโรคอ้วน พฤติกรรมการใช้ชีวิตที่ไม่ดีต่อสุขภาพยังก่อให้เกิดภาระทางด้านสาธารณสุข โดย 40% ของการเสียชีวิตในอังกฤษเป็นผลมาจากรูปแบบการใช้ชีวิต ทำให้บริการสาธารณสุขแห่งชาติ (เอ็นเอชเอส) มีค่าใช้จ่ายในการรักษาความเจ็บป่วยประเภทนี้สูงถึงปีละ 11,000 ล้านปอนด์ (561,000 ล้านบาท)