27 พ.ย.2563 คณะราษฎรนัดหมายชุมนุม 5 แยกลาดพร้าวในธีม ‘ซ้อมต้านรัฐประหาร’ หลังจากช่วงที่ผ่านมามีข่าวลือการรัฐประหารในโซเชียลมีเดีย เวทีตั้งขึ้นหลังเวลานัดหมายเวลาประมาณ 17.00 น. ประชาชนทยอยมาร่วมจนแน่นเช่นเคย นอกจากเวทีใหญ่ยังมีจุดปราศรัยย่อยๆ และกิจกรรมย่อยในพื้นที่ชุมนุมอีกหลายจุด
“การรัฐประหารครั้งเดียวที่ยอมรับได้คือ อภิวัฒน์สยาม 2475 จากสมูบรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นประชาธิปไตย” โฆษกกล่าวเปิดเวทีและระบุว่า ไทยมีการรัฐประหารซ้ำแล้วซ้ำเล่ารวมทั้งสิ้น 24 ครั้ง สำเร็จ 13 ครั้ง ไม่สำเร็จ 11 ครั้ง และทุกครั้งที่สำเร็จล้วนมีการรับรอง จึงขอคำมั่นสัญญากับประชาชนว่าจะไม่ยอมต่อการละเมิดสิทธิอีก จะต่อต้านทุกรูปแบบและไม่ยอมให้รัฐประหารบังเกิดขึ้นอีกในประเทศที่เรารักและหวงแหน
@@@ ไมค์ ภาณุพงศ์ จาดนอก กล่าวถึงข้อปฏิบัติในการต่อต้านรัฐประหาร สิ่งที่ประชาชนทำได้ทันทีคือ
1.ทำคาร์ม็อบ จอดรถทำให้ถนนเป็นอัมพาต
2.ประชาชนออกมาให้มากที่สุด ยึดห้าแยกลาดพร้าว ทำให้ลำเลียงยุทโธปกรณ์ไม่ได้ รวมถึงการยึดทุกแยกในกรุงเทพฯ และปริมณฑล
3.แสดงสัญลักษณ์ โบขาว-เป็ด แสดงซ้ำๆ ทุกครั้ง ผูกโบว์ขาวทุกที่ ถ้ามีการแกะออกก็ให้ผูกใหม่
4.ไม่ทำตามคำสั่งใดๆ ของกบฏที่ฉีกรัฐธรรมนูญ
“การติดคุกจะไม่มีเด็ดขาดหากประชาชนชนะกบฏ เมื่อไรที่มีคณะอะไรก็ตามตั้งขึ้นมาอีก ไม่ต้องทำตามคำสั่ง ถ้าไม่สามารถควบคุมพวกเราได้ภายใน 3 วัน พวกมันจะกลายเป็นกบฏแผ่นดินทันที อีกหนึ่งอย่างที่สำคัญคือ พระมหากษัตริย์ก็มีส่วนในการเซ็นรับรอง ครั้งนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก พวกเราจะออกจากบ้านมาปกป้องพระมหากษัตริย์ ให้อยู่นอกอำนาจ ไม่ให้พระมหากษัตริย์เป็นเครื่องมือของกบฏเป็นอันขาด” ไมค์กล่าว
ไมค์กล่าวอีกว่า ส่วนการต้านรัฐประหารในระยะยาว คือ การไม่อุดหนุนนายทุนที่สนับสนุนคณะรัฐประหาร อย่าซื้อของห้าง อย่าซื้อของเซเว่นฯ ให้ซื้อของที่ร้านชำ เพื่อไม่ให้นายทุนผูกขาดสนับสนุนรัฐบาลรัฐประหารอีก
เขายังกล่าวตอบคำถามมวลชนจำนวนหนึ่งว่าที่ทำอยู่นี้สำเร็จบ้างหรือไม่ว่า เราสำเร็จไปแล้วเกินครึ่ง สิ่งแรกที่สำเร็จคือ การทำให้นักเรียน นิสิต นักศึกษา ลุกขึ้นมาปกป้องสิทธิเสรีภาพของตัวเองได้ในโรงเรียน สิ่งที่สองคือ การวิพากษ์วิจารณ์สถาบันกษัตริย์แบบสาธารณะ วันก่อนสื่อหลายสำนักนำเสนอเรื่องสำนักทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ ทั้งที่ผ่านมาไม่เคยเห็นใครทำเรื่องนี้เลย ส่วนข้อเรียกร้อง 3 ข้อคือน้ำมันให้ขบวนการเราขับเคลื่อนได้
“ทุกวันนี้เราเป็นขบวนการประชาธิปไตยที่ใช้สันติวิธี สู้ด้วยสมอง สู้ด้วยสติปัญญา นี่คือพัฒนาการของพวกเราที่รับรู้ข้อมูลจากโซเชียล แม้แต่เรื่องของสุรชัย แซ่ด่าน ที่ศพลอยแม่น้ำโขงมาแล้วศพหาย เราหลายคนตาสว่างมากขึ้นจนทำให้พวกเราทนไม่ได้อีกแล้วกับประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยเขียนผู้กล้า ไม่เคยเชิดชูไพร่อย่างพวกเรา แต่ต่อไปนี้ในหน้าประวัติศาสตร์ไทยต้องมีคณะราษฎร 2563 โดยมีพ่อแม่พี่น้องทุกคนอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์นั้น และจะต้องเป็นประวัติศาสตร์ที่ไม่มีคนตายหรือเสียเลือดเสียเนื้ออีก” ไมค์กล่าว
@@@ ครูใหญ่ อรรพถล บัวพัฒน์ กล่าวว่า หากเกิดการรัฐประหารขึ้น ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ชาติไทยที่ประชาชนจะออกมาต้านอย่างมหาศาล ต้นทุนนอกจาอาวุธ กำลังพลเป็นส่วนหนึ่ง แต่อีกต้นทุนหนึ่งที่ต้องจ่ายคือ ต้นทุนความศรัทธา ศรัทธาที่เหลืออยู่ไม่มากมันจะหมดไปถ้ารัฐประหารเกิดขึ้น ทั้งนี้ประเด็นทหาร ประเด็นทุน มีคนพูดถึงมากแล้ว วันนี้สิ่งหนึ่งที่ต้องพูดคือ การปฏิรูปศาสนา เราจำเป็นต้องดึงศาสนาออกจากอำนาจรัฐ ถ้าทำได้เราจะปฏิรูปประเทศนี้ได้อย่างแท้จริง เพราะศาสนาแทรกซึมอยู่ในการศึกษา ในสื่อ และเป็นตัวบอกให้เราจำยอมผู้มีบุญมากกว่า รัฐจะต้องแยกออกจากศาสนาแล้วเลิกใช้ศาสนาเป็นโฆษณาชวนเชื่อ
@@@ ตัวแทนกลุ่มรามคำแหงเพื่อประชาธิปไตย กล่าวว่า เราไม่ต้องการรัฐประหาร และจะไม่ให้รัฐประหารเกิดขึ้นอีกแล้ว ย้ำกันอีกครั้งว่า 3 ข้อเรียกร้องเราจะไม่ลดเพดาน 1.รัฐบาลประยุทธ์ และองคาพยพต้องออกไปให้เร็วที่สุด 2. เราต้องการรัฐธรรมนูญจากประชาชนเท่านั้น 3.เราต้องการปฏิรูปให้สถาบันอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับประชาชน ความรุนแรงที่รัฐบาลประยุทธ์ทำไว้กับประเทศนี้ ไม่ใช่แค่การสลายการชุมนุมอย่างเดียว ไม่ใช่จับคนเห็นต่างเข้าคุกอย่างเดียว แต่ที่สำคัญมากคือ บริหารเศรษฐกิจล้มเหลวจนประชาชนเผชิญความยากลำบากอย่างมาก ตัวแทนกลุ่มยังกล่าวด้วยว่า พรรคประชาธิปัตย์สนับสนุนการรัฐประหารมาตลอด สนับสนุนเผด็จการตลอด และเขาจะไม่เลือกพรรคนี้แม้เป็นคนภาคใต้
@@@ รุ้ง ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล กล่าวว่า ความชอบธรรมของประชาชนคือการออกมาชุมนุมใช้สิทธิในการเรียกร้อง ไม่ว่าจะเรียกร้องเรื่องใดก็กระทำด้วยความสงบ และประชาชนจะออกมาทุกวันเพื่อให้เขารู้ว่าไม่ยอมอีกต่อไป และต้องการมากดดันให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยด้วยความเป็นธรรม สำหรับวันนี้ประชาชนออกมาแสดงออกว่า ไม่เอารัฐประหาร ปัจจุบันในโซเชียลมีอินโฟกราฟฟิคมากมายว่าวิธีต่อต้านรัฐประหารนั้นทำอย่างไรได้บ้าง ขอให้ทุกคนหาศึกษาเพื่อเมื่อถึงเวลาเราจะได้เตรียมพร้อม
“การรัฐประหารจะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าผู้ใต้บังคับบัญชาฝืนคำสั่งไม่ยอมทำตาม ขอเรียนเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยว่า การรัฐประหารคือกบฏ วินาทีที่ผู้บังคับบัญชาทำรัฐประหาร ไม่มีความชอบธรรมในคำสั่ง และไม่มีความชอบธรรมทางกฎหมายอีกต่อไป อย่าไปฟัง”
@@@ อานนท์ นำภา กล่าวว่า เรามาสู้ด้วยกันด้วยความเป็นปกติ ความเป็นพื้นฐาน คอมมอนเซนส์ความเป็นมนุษย์ ไม่ใช่การต่อสู้ยิ่งใหญ่ซับซ้อน น้องๆ มัธยมออกมาต่อสู้เรื่องทรงผมก็เป็นความคิดพื้นฐานว่า ผมสั้นผมยาวไม่ได้เกี่ยวกับสติปัญญา เราสู้บนพื้นฐานว่า การทำรัฐประหารเข้ามานิรโทษกรรมตัวเอง มันผิดปกติ เราสู้บนพื้นฐานว่า การเลือกตั้งนั้นปกติ การแต่งตั้งพวกพ้อง 250 คนมันผิดปกติ สังคมไทยไม่กล้าปริปากถึงความผิดปกติต่างๆ อีกมาก
“เราแค่ก้าวผ่านความกลัวมาสู้บนพื้นฐานแบบง่ายๆ โคตรง่ายแต่ผู้ใหญ่ไม่กล้าพูด ไม่มีประเทศไหนที่นักวิชาการต้องลี้ภัย”
“เขากลัวและพร้อมทำทุกอย่างที่จะทำให้เรื่องผิดปกติกลายเป็นเรื่องปกติอีกครั้ง เขาพร้อมจะจับคนที่พูดความจริงไปติดคุก ทั้งที่มันเป็นคอมมอนเซนส์ เขาพร้อมจะทำรัฐประหารอีกครั้ง เพราะวันนี้มีการระดมทหารจากต่างจังหวัดมาในกทม.จำนวนมาก”
“คนรุ่นผมอยู่กับความผิดปกติจนเป็นปกติ เข้าโรงหนังเพลงสรรเสริญดังขึ้น ขนาดหลับก็ต้องลุกเพราะมันถูกปลูกฝังมาจนชิน ทุกวันนี้ใครยืนดูผิดปกติ คนเจเนอเรชันใหม่กำลังขยับขึ้นมาแทนอย่างมีนัยสำคัญ คน 18-19 ปี อีก 5 ปีจะสมัครส.ส.ได้ คน 25-30 ปี อีก 5 ปี คนเหล่านี้จะเป็นรัฐมนตรีได้ วันนั้นการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงจะมาถึง” อานนท์ระบุพร้อมย้ำว่าปีหน้าก็อาจจบแล้วเนื่องจากคนทั้งประเทศตื่นแล้ว คนตื่นแล้วจะไม่หลับอีก
“วันนี้เราเรียกร้องให้สถาบันปฏิรูป ไม่ได้เรียกร้องเป็นอย่างอื่น แต่ถ้าวันใดท่านคิดเป็นอย่างอื่นนอกจากระบอบประชาธิปไตย วันนั้นคือเราขาดกัน และการต่อต้านการรัฐประหารจะทำทุกวิถีทางให้กลับมาสู่ระบอบประชาธิปไตย ใช้คอมมอนเซน์ สู้แบบพื้นฐานความเป็นมนุษย์นี่แหละ ผมเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า พี่น้องอาชีวะมีความสามารถในการแกะรถถังให้เป็นเศษเหล็ก ผมเชื่อว่าพี่น้องวิจิตรศิลป์สามารถสาดสีพ่นสีต้านรัฐประหารได้ ผมเชื่อมั่นในพี่น้องคนอีสานคนใต้จะเอาปลาร้าน้ำบูดูมาสาดใส่ทหารที่รัฐประหาร และเชื่อมั่นว่าพี่น้องทั้งหมดจะมาร่วมต้านรัฐประหารหากมีใครคิดจะทำ การต้านรัฐประหารจะไม่มีใครเป็นแกนนำ ทุกคนเป็นอิสระ เป็นแกนนำของตัวเอง นี่คือพันธสัญญาร่วมกัน”
@@@ ไผ่ จตุภัทร์ บุญภัทรรักษา กล่าวว่า หากมีรัฐประหารเกิดขึ้น เชื่อว่าจะมีประชาชนออกมาต่อต้านเป็นจำนวนมากกว่าในอดีต เป็นแสนเป็นล้าน เราต้องออกมาต่อต้าน คัดค้าน เป็นการยืนยันว่ามีคนที่ไม่เอาเผด็จการ ออกมาชูสามนิ้ว ออกมาทำอะไรก็ได้แสดงให้เห็นว่ามีมนุษย์ที่ไม่เห็นด้วยกับการรัฐประหาร ใช้กำลังแก้ปัญหาทางการเมือง
“ปัญหาของสังคมไทยมันมีมานานมากแล้ว เราวนหลูปแบบนี้เพราะวัฒนธรรมการเมืองแบบผิดๆ ที่ปล่อยให้คนทำรัฐประหารลอยนวล สังคมที่ผู้มีอำนาจใช้กฎหมายโดยไม่คำนึงถึงความยุติธรรม จำกัดความคิดทางการเมือง เพราะคุณไม่สามารถยอมรับความจริงได้ว่าประชาชนเปลี่ยนแปลงแล้ว เมื่อก่อนชาติคือสถาบัน แต่วันนี้ชาติคือประชาชน คำว่า คน ไม่ใช่คนที่ก้มกราบ แต่เป็นคนที่ยืนหยัดอย่างมีศักดิ์ศรี แค่เราเปลี่ยนความคิดของเราในการมองคน ในการมองตัวเอง แค่นี้ก็เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างหนึ่ง เลิกดูถูกตัวเอง ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร คุณกับเจ้าก็มีความเป็นคนเฉกเช่นเดียวกัน”
“ความจนของเราไม่ใช่เพราะเราเกิดมาเป็นเช่นนั้น เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่ที่มันจนเพราะโครงสร้างทางการเมืองไม่เป็นธรรม ทางเศรษฐกิจที่ไม่เท่าเทียม ใครเป็นคนผูกขาดทางเศรษฐกิจ แรงงานคนชั้นล่างเป็นคนสร้างโลก สร้างทางที่สะดวกสบาย สร้างห้างสรรพสินค้าใหญ่โต แต่พวกเขาไม่มีศักดิ์ศรีที่จะยืนในสังคมไทยได้อย่างภาคภูมิใจ ... สำหรับคนที่ออกมาต่อสู้ใหม่ๆ ขอปรบมือชื่นชมความกล้าหาญ คุณมองได้ไกลมากกว่าตัวเอง มองเห็นคนอื่น มองเห็นผู้ทุกข์ยาก เห็นอกเห็นใจคนที่ถูกกดขี่ นี่คือความเป็นมนุษย์ มนุษย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อฆ่ากัน เกลียดกัน ที่เราเกลียดกันเพราะถูกหล่อหลอม อุดมการณ์ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ไม่เคยพูดถึงความเป็นมนุษย์เลย เขาทำให้คนเหมือนๆ กันทั้งที่เราไม่เหมือนกัน เรามีความหลากหลายแต่สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือ เราต้องการความยุติธรรม ความถูกต้อง”
“คณะรัฐประหารเวลาเข้ามาจะอ้างแพทเทิร์นไม่กี่แบบ หนึ่งคือความขัดแย้ง ความวุ่นวาย จริงๆ ความขัดแย้งตอนนี้กับหกปีที่แล้วก็เหมือนเดิม ความขัดแย้งในสังคมไทยเรื่องเดิมคือความไม่ยุติธรรมทุกมิติ ปัญหามีมาตลอด แต่รัฐบาลประยุทธ์ให้เราหยุดพูดถึงปัญหา เขาไม่ได้แก้ปัญหา แค่ให้หยุดพูด นี่คือวัฒนธรรมที่ไม่ดีของสังคมไทย เราต้องหยุดวัฒนธรรมของการนิ่งเฉย วัฒนธรรมของการสยบยอม เราต้องกล้าหาญแล้วออกมาสู้กับความอยุติธรรม”
ไผ่กล่าวว่า หากเกิดรัฐประหาร ไม่ว่าอยู่ไหนทำอะไรอยู่ต้องออกมารวมกัน, ใครมีรถเอารถมาจอดเป็นม็อบคาร์ สิ่งที่ทำเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้รวมกันก็มีพลัง ถ้าใครนึกอะไรไม่ออก ลุกออกมายืนชูสามนิ้วแล้วท่องว่า ไม่มีอำนาจใดในโลกหล้า ผู้ปกครองต่างมาแล้วสาบสูญ ไม่มีใครล้ำเลิศน่าเทิดทูน ประชาชนสมบูรณ์นิรันดร์ไป ... ทำให้เขารู้ว่าการรัฐประหารครั้งนี้จะไม่เหมือนเดิม สังคมนี้เปลี่ยนไปแล้ว ประชาชนไม่กลัวอีกแล้ว เราจะออกมาต่อสู้ด้วยความรัก รักในความยุติธรรม รักในความเป็นมนุษย์
###
ภาพโดย Kan Sangtong Chana La Napat Thikamporn Tamtiang

การรัฐประหารในครั้งหลังและการทำลายประชาธิปไตยหลังจากนั้นมาถึงปัจจุบัน ความจริงก็คือกระบวนการต่อเนื่องมาจากการรัฐประหารเมื่อ 19 กันยายน 2549 นั่นเอง

จักรภพ เพ็ญแข
17 สิงหาคม พ.ศ. 2563

หลักการพื้นฐาน : การชุมนุมเป็นสิทธิของทุกคน

ในฐานะเป็นสิทธิขั้นพื้นฐาน เสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบเป็นสิ่งที่บุคคลใช้ประโยชน์ได้โดยไม่ถูกควบคุม หากการกระทำใดไม่มีกฎหมายห้ามอย่างชัดเจนย่อมถือว่าเป็นสิ่งที่กระทำได้ และไม่ควรกำหนดให้บุคคลที่ต้องการชุมนุมต้องขออนุญาตก่อน สมมติฐานที่เอื้อให้เกิดเสรีภาพเช่นนี้ควรได้รับการกำหนดไว้อย่างชัดเจนและเปิดเผยในกฎหมาย

เสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบเป็นสิ่งที่บุคคลทุกคนควรได้รับอย่างเท่าเทียม ในการกำกับดูแลเสรีภาพในการชุมนุม หน่วยงานของรัฐต้องไม่เลือกปฏิบัติต่อบุคคลหรือกลุ่มไม่ว่าด้วยเหตุผลใด

การใช้พื้นที่สาธารณะในการชุมนุม

การชุมนุมเป็นการใช้ประโยชน์จากพื้นที่สาธารณะโดยชอบธรรม เช่นเดียวกับการจัดกิจกรรมเชิงพาณิชย์ และการสัญจรของยานพาหนะและการเดินเท้า สิทธิที่จะชุมนุมโดยสงบครอบคลุมถึงสิทธิที่จะเลือกที่ชุมนุมและเวลาการชุมนุมได้อย่างเสรี โดยอาจเป็นถนนหลวง ถนนอื่นใดและพื้นที่สาธารณะ สิทธิที่จะชุมนุมทางอินเตอร์เน็ตต้องได้รับการคุ้มครองอย่างเต็มที่ด้วยเช่นกัน

หน่วยงานกำกับดูแลมีหน้าที่จัดสมดุลให้เหมาะสม ระหว่างเสรีภาพที่จะชุมนุมโดยสงบที่มีความสำคัญ กับสิทธิที่สำคัญเช่นกันของบุคคลที่จะใช้ชีวิต โดยมีทางเลือกมากมายในการอำนวยความสะดวก โดยไม่ให้เป็นการแทรกแซงต่อข้อความที่ผู้ชุมนุมต้องการสื่อสาร กรณีที่ทางการจะควบคุมจำกัดทั้งด้านเวลา สถานที่ หรือพฤติกรรมของการชุมนุม ทางการก็ควรให้ทางเลือกที่ชอบด้วยเหตุผล
เนื้อหา ภาพ และเสียง ที่จะใช้ในการชุมนุม

การชุมนุมเป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อแสดงความเห็นร่วมกัน จึงมีเป้าหมายเพื่อสื่อข้อความบางประการ ไปยังบุคคล กลุ่ม หรือองค์กรที่เป็นเป้าหมายเฉพาะ ด้วยเหตุดังกล่าวจึงมีหลักการทั่วไปว่าควรอำนวยความสะดวกให้สามารถจัดการชุมนุมเพื่อให้ประชากรที่เป็นกลุ่มเป้าหมายสามารถได้ยินและได้เห็น ‘ภาพและเสียง’ ของการชุมนุมนั้น แม้ว่าจะมีเนื้อหาเพื่อประท้วงต่อต้านนโยบายของรัฐก็ตาม การจำกัดต่อเสรีภาพในการชุมนุมใดๆ ต้องไม่กำหนดมาตรการซึ่งจะส่งผลกระทบต่อเนื้อหาของกิจกรรมนั้นจนถึงขั้นพื้นฐาน และควรมีการจำกัดก็ต่อเมื่อเนื้อหานั้นอาจนำไปสู่ความรุนแรงได้อย่างชัดเจนเท่านั้น

ความปลอดภัยของผู้ชุมนุมและสาธารณะ

รัฐมีหน้าที่ต้องคุ้มครองความปลอดภัยของผู้ชุมนุมและสาธารณะไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด ไม่ควรใช้อำนาจแทรกแซง ในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ไม่สงบ เจ้าหน้าที่ผู้บังคับใช้กฎหมายควรแยกแยะระหว่างผู้เข้าร่วมที่สงบและไม่สงบ ความรุนแรงที่เกิดขึ้นหรือการกระทำที่รุนแรงของผู้เข้าร่วมเพียงบางคน ไม่เป็นเหตุผลเพียงพอที่จะออกคำสั่งอย่างเหวี่ยงแหเพื่อจำกัดผู้เข้าร่วมการชุมนุมโดยสงบทั้งหมด การสลายการชุมนุมอาจส่งผลให้เกิดปัญหามากขึ้นในการบังคับใช้กฎหมาย มากกว่าการยืดหยุ่นและการอำนวยความสะดวก และการควบคุมอย่างจริงจังหรือหนักหน่วงเกินไปมีแนวโน้มจะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหน้าที่กับชุมชน
การคุ้มครองสาธารณสุข

ในบางกรณีที่อาจมีการอ้างเหตุผลด้านสาธารณสุขเพื่อจำกัดการชุมนุมสาธารณะ มาตรการจำกัดในลักษณะเดียวกันต้องเคยถูกนำมาใช้ในโรงเรียน คอนเสิร์ต การแข่งขันกีฬา และกิจกรรมอื่น ๆ ซึ่งคนทั่วไปเคยรวมตัวกันมาก่อน การจำกัดอาจเกิดขึ้นได้กรณีที่สุขภาพของผู้เข้าร่วมชุมนุมอาจได้รับผลกระทบร้ายแรง แต่ในทำนองเดียวกัน ทางการไม่ควรอ้างเหตุผลเช่นนี้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการชุมนุมโดยสงบ

เสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบตามมาตรฐานระหว่างประเทศ

ข้อ 20 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (UDHR) กำหนดว่า
(1) "ทุกคนมีสิทธิที่จะมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและการสมาคม"
(2) "บุคคลใดไม่อาจถูกบังคับให้สังกัดสมาคมหนึ่งได้"

ข้อ 21 ตามกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ICCPR)
“สิทธิในการชุมนุมโดยสงบย่อมได้รับการรับรอง การจำกัดการใช้สิทธินี้จะกระทำมิได้นอกจากจะกำหนดโดยกฎหมายและเพียงเท่าที่จำเป็นสำหรับสังคมประชาธิปไตย เพื่อประโยชน์แห่งความมั่นคงของชาติ หรือความปลอดภัย ความสงบเรียบร้อย การสาธารณสุข หรือศีลธรรมของประชาชนหรือการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของบุคคลอื่น”
[full-post]

คลิปบทสัมภาษณ์ : https://youtu.be/wpdU82i4ap0

นิธิ เอียวศรีวงศ์ ให้สัมภาษณ์พิเศษในเรื่องตำแหน่งแห่งที่และพรมแดนความรู้เกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ในสังคมไทย ตอนหนึ่งกล่าวถึงคำปราศรัยของอานนท์ นำภา ระบุว่าเป็นประโยชน์ทั้งต่อประชาชนและสถาบันพระมหากษัตริย์ พร้อมแสดงความห่วงใยเพราะที่ผ่านมามีคนจำนวนน้อยที่มีอำนาจหวงแหนสถาบันพระมหากษัตริย์ไว้จากประชาชน และอ้างถึงเพื่อใช้ปราบศัตรูทางการเมืองมาตั้งแต่ยุคสฤษดิ์จนถึงประยุทธ์ ซึ่งเป็นอันตรายต่อสถาบันในระยะยาว
ศาสตราจารย์ ดร.นิธิ เอียวศรีวงศ์ นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ให้สัมภาษณ์พิเศษเมื่อ 7 ส.ค. ที่ผ่านมา ในเรื่องตำแหน่งแห่งที่และพรมแดนความรู้เกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ในสังคมไทย โดยตอนหนึ่งกล่าวถึงคำปราศรัยของอานนท์ นำภา ทนายความนักสิทธิมนุษยชนเมื่อวันที่ 3 ส.ค. ที่ผ่านมาว่า
“คำพูดคุณอานนท์ไม่ใช่การโจมตีตัวบุคคลที่เป็นพระมหากษัตริย์ แต่กำลังจะบอกว่า มีกระบวนการกำลังทำให้สถาบันพระมหากษัตริย์กลายเป็นปฏิปักษ์กับระบอบประชาธิปไตย คือตัวบุคคลที่เป็นพระมหากษัตริย์ท่านจะเป็นปฏิปักษ์หรือไม่ยกไปคนละเรื่อง ตัวท่านคิดอย่างไรเราไม่รู้หรอก แต่ถ้าตัวสถาบันจะเป็นปฏิปักษ์ต่อระบอบประชาธิปไตย จะเป็นอันตรายต่อสถาบันพระมหากษัตริย์เอง”
นิธิกล่าวว่า สถาบันพระมหากษัตริย์มีเสถียรภาพ คือไม่ว่าจะเปลี่ยนบุคคลไปกี่บุคคลก็แล้วแต่ จะเปลี่ยนกี่รัชกาลก็ไม่สำคัญ ทุกคนไม่เคยรู้สึกว่าสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นศัตรูกับตัวเอง ผมคิดว่าสถาบันพระมหากษัตริย์มั่นคงมาก มีเสถียรภาพสูงมาก ในแง่ตัวบุคคลก็ธรรมดาอยู่เอง เป็นคนที่ประชาชนชอบมากหรือไม่ชอบมาก มนุษย์ก็เป็นเหมือนกันทุกคน บางคนมีเสน่ห์มากมีเสน่ห์น้อย นี่เป็นปกติธรรมดา
เมื่อถามว่าจะสามารถพูดถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ในแง่มุมต่างๆ ก็สามารถพูดถึงได้ นิธิตอบว่า “ผมว่าได้ คือถ้าไม่ได้ มันกลายเป็น เมื่อไหร่ที่คุณบอกว่าสิ่งไหนพูดไม่ได้เลย และไม่ใช่ว่าพูดไม่ได้เลยโดยทุกคนนะ แต่จะเหลือคนจำนวนน้อยลงๆ ที่พูดถึงได้ ก็เท่ากับว่าคุณยกสถาบันนั้นๆ หรือสิ่งนั้นๆ ให้ไปเป็นสมบัติของคนจำนวนน้อย”
“ผมจึงได้บอกว่าเมื่อไหร่ก็ตามแต่ ที่คุณตั้งอะไรก็แล้วแต่ แล้วคุณใส่คำว่า "แห่งชาติ" สำหรับกรณีประเทศไทยนะ ฉิบหายเลย แทนที่จะหมายถึงคนมาก มันกลับหมายถึงคนจำนวนน้อยลง ที่เข้าไปควบคุมกำกับสิ่งที่เป็นแห่งชาติทั้งหลาย เพราะฉะนั้นเมื่อไหร่ที่เป็นแห่งชาติเมื่อนั้นก็เป็นของทุกคน และเราสามารถที่จะตำหนิติเตียน วิพากษ์วิจารณ์ได้ รัฐบาลแห่งชาติคือรัฐบาลทุกคน แต่เมื่อไหร่เป็นแห่งชาติปับ เหลือคนน้อยลงที่สามารถไปวิพากษ์วิจารณ์ไปตรวจสอบได้”
“สถาบันพระมหากษัตริย์ก็เหมือนกัน สถาบันพระมหากษัตริย์เป็นของประชาชนทุกคน ตัวสถาบันนะไม่ใช่ตัวบุคคล ซึ่งประชาชนย่อมมีสิทธิเสรีภาพที่จะให้คำแนะนำ กำกับ ควบคุม แสดงความเห็นด้วย ไม่เห็นด้วย กับบทบาทของสถาบันพระมหากษัตริย์ เพราะอย่างไรเราก็ปฏิเสธไม่ได้ สถาบันพระมหากษัตริย์ในโลกปัจจุบันนี้ หรือโลกสมัยไหนก็แล้วแต่คือสถาบันทางการเมือง จะเป็นสถาบันทางการเมืองโดยไม่มีใครตรวจสอบเลยเป็นไปไม่ได้”
ต่อคำถามเรื่องที่อานนท์ เสนอว่าการพูดถึงสถาบันพระมหากษัตริย์สามารถทำได้ในฐานะที่เป็นสถาบันของประชาชนนั้น นิธิกล่าวว่า “สิ่งที่อานนท์พูดและมีความสำคัญอย่างยิ่งคือ คุณอานนท์เริ่มต้นว่า ขอพูดถึงสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างตรงไปตรงมา คือไม่ใช้วิธีการกระทบกระเทียบ ประชดประชัน หรือการด่าประณามโดยไม่แสดงเหตุผล”
“อานนท์บอกขอพูดถึงตรงๆ เพราะแกคิดว่าการพูดถึงตรงๆ เป็นการแสดงความเคารพมากกว่า เป็นประโยชน์ทั้งต่อประชาชนและสถาบันพระมหากษัตริย์ด้วย เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ เพราะเราไปปล่อยให้มีคนจำนวนน้อยไปหวงสถาบันพระมหากษัตริย์ไว้ แล้วไม่ใช่หวงไว้เฉยๆ หวงแล้วเอามาใช้ประโยชน์”
“เช่น เป็นต้นว่า รัฐบาลสมัยหนึ่งเที่ยวไล่จับคนที่เป็นศัตรูทางการเมืองของตัวเองโดยใช้มาตรา 112 อ้างว่าปกป้องสถาบันพระมหากษัตริย์ เห็นไหม เมื่อไหร่ที่สถาบันไม่เป็นของทุกๆ คนปับ มันจะเหลือคนจำนวนน้อยไปใช้ประโยชน์สถาบัน แล้วก็เป็นอันตรายและทำร้ายตัวสถาบันในระยะยาว”
“คนที่หวงสถาบันพระมหากษัตริย์เอาไว้ โดยอ้างด้วยความยกย่อง ห้ามไม่ให้ใครแตะต้องเลย ทั้งหมดเหล่านั้นตั้งแต่สฤษดิ์ ธนะรัชต์ จนกระทั่งถึงประยุทธ์ จันทร์โอชา ไม่ใช่ว่าหวงไว้เฉยๆ นะ คนเหล่านี้ หวงไว้ให้ตัวเองใช้ประโยชน์เสมอ”
เมื่อถามย้ำว่า “สิ่งนี้เป็นอันตรายใช่ไหม?” นิธิตอบว่า “แน่นอน เพราะเท่ากับว่า คนอื่นๆ ที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่ม กลายเป็นคนนอกวงความจงรักภักดีไปหมด มีแต่พวกคุณเท่านั้นที่จงรักภักดี สามารถนำเอาสถาบันพระมหากษัตริย์มาหาประโยชน์ส่วนตนได้”
“พูดอีกอย่างก็คือ คุณอานนท์กำลังบอกว่าเขาก็เป็นเจ้าของสถาบันพระมหากษัตริย์เหมือนกัน เหมือนคนไทยคนอื่นๆ เมื่อเป็นเจ้าของ เขาก็มีความห่วงใย ที่จะพูดว่าตรงนี้ควรทำ ไม่ควรทำ อะไรก็แล้วแต่ ไม่ใช่ตัวบุคคลนะครับ เกี่ยวกับเรื่องตัวสถาบัน ซึ่งการที่ประชาชนบอกว่าเขาเป็นเจ้าของสถาบันร่วมกันกับคนอื่นๆ ผมคิดว่ามันกระเทือนผลประโยชน์ของกลุ่มคนที่ไปผูกขาดสถาบันพระมหากษัตริย์เอาไว้ใช้ประโยชน์ในทางการเมือง หรือเศรษฐกิจของตัวเองอย่างเดียว ตลอดมา”
ที่มา : ประชาไท
https://prachatai.com/journal/2020/08/88970

Atukkit Sawangsuk

คดีบอสเป็นเรื่องของระบอบ ไม่ใช่แค่ตำรวจอัยการ 2-3 คนอุ้มคนรวยพ้นคดี
:
เงินทองใช้ภูตผีโม่แป้งได้ แต่ไม่เคยเย้ยสังคมได้ถึงขั้นนี้ อย่างเก่งก็เล่นกลชั้นตำรวจ ชั้นพนักงานสอบสวน แต่ครั้งนี้ เตะถ่วงทั้งตำรวจ ข้ามไปถึงอัยการ ใช้กรรมาธิการ สนช. ที่มาจากรัฐประหาร มีน้องชายพี่ใหญ่เป็นประธาน มีตำรวจคับคั่ง มี 3 ผบ.ตร. มีอดีตอัยการสูงสุดด้วย
:
มันแสดงว่าอำนาจที่เป็นปึกแผ่น สามารถใช้บิดเบือนกระบวนการยุติธรรม
ซึ่งใครจะด่าว่าอย่างไรก็ตาม ระบอบนักการเมืองไม่สามารถทำได้ถึงขั้นนี้
:
กระทั่ง ปปช.ชี้มูลความผิดตำรวจ 7 นายที่ไม่สั่งฟ้องเมาขับ ไม่ตั้งข้อหาเสพยา ก็บอกว่าผิดวินัยไม่ร้ายแรง พนักงานสอบสวนเจ้าของสำนวนโดนกักยามแค่ 3 วัน
นี่ถ้ามีการร้อง 7 ตำรวจพร้อมกับเอาผิดยิ่งลักษณ์ฐาน "ปล่อยปละละเลย"
ไอ้ 7 คนนี่โดนไล่ออกแหง
:
กระบวนการยุติธรรมมันพังหมดแล้ว เพราะใช้เล่นงานฝ่ายตรงข้าม ใช้เล่นงานคนเห็นต่างทางการเมือง ใช้ตำรวจยัดข้อหาเกินกว่าเหตุได้ หรือตั้งข้อหาอ่อนกว่าที่ควรจะเป็นได้ อัยการบอกว่าเป็นอิสระ แต่ คสช.ย้ายอัยการสูงสุดได้ ม.44 เด้งอัยการได้
:
ภายใต้ระบอบอำนาจเบ็ดเสร็จ กระบวนการยุติธรรมสั่งได้ อภิสิทธิ์ชนสวมรอยขอใช้บ้าง จะเป็นไรไป
นี่จึงไม่ใช่เรื่องของคนไม่กี่คน ไม่ใช่เรื่องที่ประยุทธ์จะลอยตัว ตั้งวิชา มหาคุณ มาสอบเอาผิด เพื่อฟอกตัวเอง