นักศึกษาอเมริกันใช้สบู่เหลือจากโรงแรมหรูมารีไซเคิล ทำสบู่อนามัยแจกคนจนในกัมพูชา
เมื่อซามีร์ ลาคานี นักศึกษาชาวอเมริกันซึ่งมาทำงานอาสาสมัครในกัมพูชา เห็นแม่คนหนึ่งอาบน้ำให้ลูกด้วยผงซักฟอกซึ่งเต็มไปด้วยสารเคมีที่ระคายเคืองผิวและเป็นพิษต่อร่างกาย เขาจึงเกิดความคิดที่จะจัดหาสบู่ที่ถูกสุขอนามัยให้ชาวบ้านได้ใช้ เนื่องจากสบู่ยังเป็นของหายากและมีราคาแพงในเขตชนบทของกัมพูชา
ในขณะที่มองหาแหล่งเงินทุนและวัตถุดิบเพื่อทำสบู่แจกนั้น ซามีร์พบว่าสำนักงานของเอ็นจีโอที่เขาทำงานอาสาสมัครอยู่ ตั้งอยู่ที่เมืองเสียมเรียบ ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวโบราณสถานชั้นนำอย่างนครวัด-นครธม ทั้งมีโรงแรมหรูและเกสต์เฮาส์อยู่ถึงกว่า 500 แห่ง ในแต่ละวันโรงแรมเหล่านี้มีสบู่ที่แขกใช้แล้วเหลือทิ้งอยู่เป็นจำนวนมาก
ซามีร์ตระเวณไปขอสบู่เหลือใช้จากโรงแรมหลายแห่ง ทั้งปรึกษาเพื่อนที่มีความรู้เรื่องเคมีเพื่อหาสูตรทำสบู่รีไซเคิล และต่อมาเมื่อเขากลับไปศึกษาต่อในปีสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก ซามีร์ได้จัดระดมทุนสาธารณะและจัดหาการสนับสนุนจากเครือโรงแรมชั้นนำได้สำเร็จ จนสามารถจัดหาสถานที่ผลิตสบู่รีไซเคิล "อีโค โซป" และจ้างงานคนท้องถิ่นมาช่วยในการผลิตได้
สองปีหลังจากซามีร์เริ่มเกิดความคิดจะทำสบู่รีไซเคิลเป็นครั้งแรก ปัจจุบันองค์กร "ธนาคารสบู่ประหยัดทรัพยากร" (Eco Soap Bank) ของเขามีศูนย์ผลิต 3 แห่งทั่วกัมพูชา จ้างงานคนท้องถิ่น 30 คน และรวบรวมสบู่เหลือใช้ได้จากโรงแรมถึง 170 แห่ง รวมทั้งแจกจ่ายหรือขายสบู่รีไซเคิลที่ถูกสุขอนามัยนี้ให้แก่ผู้คนในราคาถูกไปแล้วถึง 650,000 คน
ก่อนหน้านี้ ปัญหาด้านสุขอนามัยในเขตชนบทเนื่องจากชาวบ้านไม่มีสบู่ใช้ทำความสะอาดมีความรุนแรงอย่างมาก โดยมีการแพร่ระบาดของโรคท้องร่วง ไข้ไทฟอยด์ ปอดติดเชื้อ และปรสิตต่าง ๆ เนื่องจากชาวบ้านไม่ค่อยล้างมือหรือใช้เพียงขี้เถ้าหรือดินถูมือเท่านั้น โดยโรคท้องร่วงเป็นสาเหตุการตายอันดับสามของเด็กในกัมพูชา แต่การใช้สบู่ซึ่งขจัดเชื้อแบคทีเรียได้ถึง 70% สามารถลดการเกิดโรคท้องร่วงลงได้ 40-60%
สำหรับสบู่ "อีโค โซป" นั้น ใช้การตัดและขูดสบู่เหลือใช้จากโรงแรมต่าง ๆ ซึ่งมีสีสันต่างกันให้เป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วนำมาแช่สารละลายคลอรีน ก่อนนำไปบีบอัดเป็นแท่งใหม่ มีการเติมกลิ่นใบชามะลิ และดอกไม้ที่เก็บจากข้างทางลงไปเพื่อเพิ่มความหอมด้วย #EcoSoap #Cambodia
แสดงความคิดเห็น